Septymius z Jesi był biskupem i męczennikiem żyjącym w IV wieku, który służył jako pierwszy przywódca Kościoła w Jesi. Pochodził z regionu dzisiejszych Niemiec i początkowo rozwijał karierę wojskową, zanim przeszedł na chrześcijaństwo. Po opuszczeniu rodziny, aby podążać za wiarą, udał się do Włoch, gdzie służył jako duchowny w Mediolanie. Po prześladowaniach dioklecjanowskich przeniósł się do Rzymu, gdzie jego sława cudotwórcy skłoniła papieża Marcellusa I do ustanowienia go biskupem.
Życie i śmierć

Po święceniu biskupim Septymius założył katedrę w Jesi. Jego oddanie wierze doprowadziło do tragicznego konfliktu z lokalnym urzędnikiem imieniem Florentiusz. Gdy Septymius odmówił składania ofiar pogańskim bóstwom, urzędnik nakazał jego egzekucję. Został ścięty w 307 roku, ginąc jako męczennik za chrześcijańską wiarę.
Kult i dziedzictwo
Jako patron Jesi, jest czczony przez lokalną społeczność od wieków. Choć jego szczątki zostały wykopane w 1469 roku, kult ten rozpoczął się znacznie wcześniej. W 1623 roku w katedrze poświęcono mu nowy ołtarz, co zbiegło się również ze zmianą daty jego wspomnienia z 5 września na 22 września.
