Senorina z Basto była benedyktyńską opatką żyjącą w X wieku w północnej Portugalii. Urodzona w szlacheckiej rodzinie Sousa, była wychowywana przez swoją ciotkę, Godinhę, która pełniła funkcję opatki klasztoru św. Jana w Vieira. Podążając za przykładem swojej ciotki, ostatecznie przeniosła wspólnotę do Basto, niedaleko Bragi, aby sprzyjać ich rozwojowi duchowemu. Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej.
Życie i przewodnictwo

Pierwotnie znana jako Domitilla lub Genowefa, wstąpiła do zakonu benedyktynów i zastąpiła swoją ciotkę jako przełożona klasztoru w Vieira. Aby lepiej wspierać postęp duchowy swoich mniszek, przeniosła klasztor do Basto. Została później kanonizowana w 1130 roku przez arcybiskupa Bragi, w okresie, gdy lokalni biskupi posiadali władzę do ogłaszania osób świętymi.
Kult i dziedzictwo
Jej sanktuarium w Basto stało się ważnym miejscem pielgrzymek w XII i XIII wieku. Warto wspomnieć, że król Sancho I odwiedził jej sanktuarium, szukając uzdrowienia dla swojego syna, Afonso II. W sztuce religijnej często przedstawiana jest z naczyniem na wodę lub w towarzystwie żaby. Jej wspomnienie obchodzi się 22 kwietnia, a lokalna fontanna nosi jej imię.
