Segundo Montes był hiszpańskim księdzem jezuitą, socjologiem i uczonym, który poświęcił znaczną część swojego życia służbie na El Salvadorze. Urodzony w Valladolid w 1933 roku, przeniósł się do Ameryki Środkowej, aby realizować swoje powołanie zakonne, i ostatecznie uzyskał obywatelstwo salwadorskie. Pełnił różne funkcje akademickie, w tym funkcję rektora oraz kierownika katedry na Universidad Centroamericana. Jego praca intelektualna koncentrowała się na antropologii społecznej, prawach człowieka oraz losie uchodźców, co uczyniło go wybitną postacią w salwadorskiej nauce społecznej.
Praca akademicka i społeczna

Jako nauczyciel i badacz, Montes zgłębiał tematy stratyfikacji społecznej i własności ziemi. Pełnił funkcję dyrektora instytutu praw człowieka w UCA i prowadził badania dotyczące ludności przesiedlonej. Jego studia nad migracją dostarczyły kluczowych dowodów dla osób broniących praw salwadorski uchodźców na forach międzynarodowych, w tym przed Kongresem Stanów Zjednoczonych, gdzie opowiadał się za azylem politycznym dla osób uciekających przed przemocą.
Śmierć i dziedzictwo
Z powodu swojego zaangażowania w sprawiedliwość społeczną i krytycznych poglądów akademickich, Montes spotykał się z oporem konserwatywnych grup politycznych i religijnych. W listopadzie 1989 roku został zamordowany w swoim domu przez armię El Salvadoru wraz z pięcioma innymi księżmi jezuitami i dwoma pracownikami. Wydarzenie to stało się znaczącym punktem zwrotnym w wojnie domowej w El Salvadorze, zwiększając międzynarodową presję na pokój.
