Segolena z Albi była diakonisą i opatką benedyktyńską żyjącą w VII wieku, urodzoną w szlacheckiej rodzinie w Akwitanii. Po wyjściu za mąż za Gislulfa w wieku dwunastu lat, poprosiła o małżeństwo józefowe, przekazując mężowi cały swój majątek, aby zapewnić sobie wolność religijną. Po śmierci męża dziesięć lat później, pragnęła prowadzić życie konsekrowane. Po mianowaniu jej przez lokalnego biskupa na diakonisę, przekonała ojca do założenia klasztoru na jego własności, w którym ostatecznie sprawowała urząd opatki.
Życie i cuda
Za życia Segolenaowi przypisywano kilka cudów, w tym uzdrowienie trzech niewidomych oraz oczyszczenie dwóch trędowatych. Dokonała również co najmniej dziewięciu egzorcyzmów. Po jej śmierci około 601 roku, zakonnice przygotowujące jej ciało doniosły, że gdy zdejmowały z niej szaty, okolicę wypełnił cudowny zapach.
Kult
Święta jest wspominana 24 lipca. Jej relikwie znajdują się w katedrze w Albi. Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i prawosławnej.