Sean Michael Elliott (ur. 2 lutego 1968 w Tucson) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji niskiego skrzydłowego, grający w klubach San Antonio Spurs oraz Detroit Pistons.
W 1985 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American.
Wybrany w drafcie w 1989 z numerem 3. przez Spurs, spędził w tym klubie większość kariery. W roku 1999, u boku Davida Robinsona zdobył ze Spurs tytuł mistrza NBA. Dwukrotnie wystąpił w meczu gwiazd NBA (1993, 1996).
Karierę skończył przedwcześnie po operacji nerek.
Osiągnięcia
- NCAA
- Uczestnik rozgrywek:
- NCAA Final Four (1988)
- Sweet Sixteen turnieju NCAA (1988, 1989)
- turnieju NCAA (1986–1989)
- Mistrz:
- turnieju konferencji Pac-10 (1988, 1989)
- sezonu regularnego konferencji Pac-10 (1986, 1988, 1989)
- Koszykarz Roku:
- NCAA:
- według:
- Associated Press (1989)
- NABC (1989)
- Basketball Times (1989)
- Adolph Rupp Trophy (1989)
- im. Woodena (1989)
- według:
- konferencji Pac-12 (1988–1989)
- NCAA:
- MVP turnieju Pac-12 (1988, 1989)
- Wybrany do I składu:
- All-American (1988–1989)
- turnieju NCAA (1988)
- Uczelnia Arizona zastrzegła należący do niego numer 32
- NBA
- Mistrz NBA (1999)
- 2-krotny uczestnik meczu gwiazd NBA (1993, 1996)
- Wybrany do II składu debiutantów NBA (1990)
- Zawodnik tygodnia NBA (27.12.1992)
- Klub San Antonio Spurs zastrzegł należący do niego w numer 32
- Lider play-off w skuteczności rzutów wolnych (2001 - wspólnie z Damonem Stoudamirem, Allanem Houstonem, Hedo Türkoğlu)
- Reprezentacja
- Mistrz świata (1986)
- Wicemistrz Uniwersjady (1987)
