Sean Connery (1930–2020) był szkockim aktorem i producentem filmowym. Jako pierwszy aktor wcielił się w postać fikcyjnego brytyjskiego agenta Jamesa Bonda w filmach kinowych, grając w siedmiu częściach serii o Bondzie w latach 1962–1983. Poza rolą, która uczyniła go sławnym, współpracował z reżyserami takimi jak Alfred Hitchcock, Sidney Lumet i John Huston. Zdobył Oscara za film Nietykalni, a królowa Elżbieta II nadała mu tytuł szlachecki za zasługi dla teatru i kina.
Młodość





Connery urodził się w 1930 roku w Edynburgu w rodzinie o mieszanym irlandzkim i szkockim pochodzeniu. Wcześnie porzucił szkołę i wykonywał różne prace, m.in. jako mleczarz, kierowca ciężarówki i modelu dla artystów. W wieku 16 lat wstąpił do Royal Navy, ale w wieku 19 lat został zwolniony ze służby ze względów zdrowotnych. Uprawiał także kulturystykę i grał w piłkę nożną, a oferta testów z profesjonalnym klubem skłoniła go do wyboru aktorstwa.
Kariera filmowa




Connery rozpoczął karierę sceniczną na początku lat 50. XX wieku, a szerszą uwagę zwrócił rolami filmowymi w kolejnych dekadach. Jego rola Bonda w filmie Doktor No ukształtowała postać na ekranie, a po niej powstało kilka sequeli produkowanych przez Eon Productions. Później występował w filmach Hitchcocka, Lumeta i Hustona oraz w produkcjach przygodowych i dramatycznych, takich jak Indiana Jones i ostatnia krucjata czy Polowanie na Czerwony Październik.
Wyróżnienia i dziedzictwo




Connery otrzymał najważniejsze wyróżnienia aktorskie, w tym Oscara oraz nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Zdobył też nagrodę Tony jako producent sztuki Sztuka, a także nagrody honorowe, w tym Kennedy Center Honors. We Francji otrzymał tytuł Komandora Orderu Sztuki i Literatury, a w Wielkiej Brytanii został kawalerem z rąk brytyjskiego monarchy. Zmarł w 2020 roku w wieku 90 lat.
