Sawa Storożewski był rosyjskim prawosławnym mnichem i świętym żyjącym w XIV wieku. Jako uczeń Sergiusza Radoneżskiego spędził większość życia w Ławrze Trójcy Świętej. Jest przede wszystkim uznawany za założyciela i pierwszego hegumena klasztoru Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy w Zwinogrodzie, który został później przemianowany na jego cześć. Znany ze swojej mądrości i kaznodziejstwa, był również sławiony za zdolność do dokonywania uzdrowień.
Życie i działalność

Urodzony około 1350 roku, Sawa żył jako mnich pod koniec XIV wieku. Po szkoleniu u Sergiusza Radoneżskiego założył wspólnotę monastyczną na wzgórzu Storozhi. Osada ta stała się Klasztorem Sawwinowsko-Storożewskim. Pełnił funkcję jego przełożonego aż do śmierci w 1407 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo duchowego przewodnictwa i dyscypliny monastycznej.
Kult i dziedzictwo

Święty został kanonizowany w 1547 roku i czczony jako cudotwórca. Według tradycji podczas najazdu na klasztor w 1812 roku, Eugeniusz de Beauharnais oszczędził to miejsce po rozpoznaniu podobieństwa świętego w swoim śnie. W tradycji prawosławnej wspomina się go 23 sierpnia oraz 19 grudnia.
