Saudamini Dhar była bengalską praktykującą duchową, pisarką i czwartą Maharani z rodu Dar, urodzoną w 1877 roku w Jalpaiguri. Po wyjściu za mąż w 1887 roku za Mohini Mohana Dhara, postrzegała swoje życie domowe i oddanie mężowi jako głęboką drogę do duchowego oświecenia. Jest wspominana ze względu na swoją unikalną filozofię oddania oraz wkład literacki, który oddawał jej duchowe doświadczenia. Zmarła w 1922 roku w Dhace po okresie choroby.
Życie duchowe

Jej praktyka duchowa koncentrowała się na dwóch głównych zasadach: oddaniu mężowi, którego uważała za żywe ucieleśnienie bóstwa, oraz nieustannym powtarzaniu dwudziestu jeden imion Boga. Po wyzdrowieniu syna z ciężkiej choroby, pogłębiła swoje ascetyczne zaangażowanie. Nawet w obliczu wyniszczającego raka jamy ustnej w późniejszym okresie życia, kontynuowała wyrażanie swoich duchowych wglądów poprzez pisanie i gesty.
Dzieła literackie

Podczas pobytu w Londynie ze względu na obowiązki męża, tworzyła liczne dzieła odzwierciedlające jej mistyczne doświadczenia. Do jej pism należy Swapna, zbiór duchowych snów, oraz Praraba-gatha, składająca się z modlitw, wierszy i pieśni religijnych napisanych podczas pobytu za granicą.
