Sante z Montefabbri, urodzony jako Giansante Brancorsini, był włoskim franciszkaninem żyjącym w XIV wieku. Urodził się w 1343 roku w Montefabbri, jako syn Giandomenico i Eleonory Ruggeri. Po edukacji w Urbino początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej. W wyniku tragicznego incydentu, w którym zabił krewną w obronie własnej, wstąpił do Zakonu Mniejszej Prowincji (Franciszkanów) jako akt pokuty. Mieszkał w klasztorze w Scotaneto, gdzie pełnił funkcję wychowawcy nowicjuszy aż do śmierci w 1394 roku.
Życie i służba
Po wstąpieniu do zakonu franciszkańskiego w celu odpokutowania win, Sante mieszkał w Marchii Ankońskiej. Swoje życie zakonne spędził w klasztorze w Scotaneto niedaleko Mombaroccio. Podczas pobytu w klasztorze sprawował opiekę nad szkoleniem nowych członków zakonu. Zmarł 14 sierpnia 1394 roku w Scotaneto.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Jego kult został oficjalnie zatwierdzony przez papieża Klemensa IV w 1770 roku. W 1822 roku kult Sante został rozszerzony na diecezje Fano, Pesaro i Urbino. Jego relikwie zostały przeniesione do dedykowanej kaplicy w 1769 roku.