Sancho z Kordoby był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w IX wieku, w okresie Emiratu Kordoby. Pojmany jako dziecko podczas najazdów w regionie Kraju Basków, został zabrany do Kordoby i wychowany na dworze emira Abd al-Rahmana II. Mimo służby wojskowej u boku emira, był pod głębokim wpływem nauk świętego Eulogiusza. Dążąc do męczeństwa, ostatecznie został stracony w 851 roku, stając się jednym z wielu męczenników kordobańskich.
Życie i śmierć

Po pojmaniu przez muzułmańskie siły, Sancho służył jako młody żołnierz lub giermek na dworze w Kordobie. Pod wpływem przykładów świętego Izaaka i świętego Eulogiusza, dążył do śmierci za wiarę. Został stracony przez wbicie na pal w Polu Prawdy (Campo de la Verdad) 5 czerwca 851 roku. Po jego śmierci ciało zostało spalone i wrzucone do rzeki Guadalquivir.
Kult i dziedzictwo
Choć jego pamięć zanikła w średniowieczu, zainteresowanie jego życiem powróciło po opublikowaniu dzieł świętego Eulogiusza. Jest czczony w Kordobie od 1601 roku. Ze względu na współczesne teorie dotyczące jego pochodzenia z Alavy, jest on również uznawany w Kraju Basków, gdzie w Vitorii znajduje się jego wizerunek.
