Samuel z Waldebba był wybitnym etiopskim świętym, który żył pod koniec XIV i na początku XV wieku. Urodzony w Aksum, wybrał życie poświęcone Bogu, idąc w ślady swojej matki i zostając mnichem zamiast wstąpienia w związek małżeński. Ostatecznie założył klasztor Waldebba położony w regionie Tigraj. Jako asceta żył na pustyni, gdzie zapamiętano go jako człowieka o wielkiej dyscyplinie duchowej i wykonującego liczne cuda.
Życie i ascetyzm

Po szkoleniu w klasztorze Däbrä Bänkʷal, Samuel żył jako pustelnik w dziczy. Jego życie definiowały ekstremalne praktyki ascetyczne, w tym czterdziestodniowe posty oraz wielomiesięczne modlitwy w dołach w szatach z worka. Hagiografie głoszą, że posiadał nadprzyrodzone zdolności, takie jak chodzenie po wodzie czy bycie niesionym do Jerozolimy przez świętego Michała Archanioła. Według przekazów zmarł w wieku 100 lat.
Kult i dziedzictwo
Samuel cieszy się wielkim szacunkiem w Etiopskim Kościele Ortodoksyjnym i jest czczony jako założyciel klasztoru Waldebba. Jego życie zostało udokumentowane w XV-wiecznej hagiografii Gadle Samuel, która występuje w wersji długiej i krótkiej. Ponadto jego czyny są wspomniane w etiopskim dziele Cudach Maryi. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 21 grudnia.
