Samuel Augustus Barnett był angielskim kapłanem anglikańskim i reformatorem społecznym, urodzonym w Bristolu w 1844 roku. Jest najbardziej znany z założenia w 1884 roku Toynbee Hall, które służyło jako pierwsze osiedle uniwersyteckie (university settlement) w londyńskiej dzielnicy East End. Wraz z żoną, Henryettą, pracował nad poprawą warunków życia w ubogich obszarach poprzez różne inicjatywy filantropijne. W trakcie swojej kariery piastował ważne stanowiska kościelne, w tym służył jako kanonik katedry w Bristolu, a później jako poddekan opactwa westminsterskiego.
Praca społeczna

Mieszkając w dzielnicy Whitechapel, Barnett zajmował się problemem skrajnego ubóstwa i przeludnienia tego obszaru. Zapewniał edukację dla dorosłych, muzykę oraz rozrywkę dla lokalnych mieszkańców. Pomógł również założyć East End Dwellings Company w celu budowy lepszych mieszkań oraz wspierał Children's Country Holiday Fund. Jego praca w Toynbee Hall zainspirowała powstanie podobnych domów osiedlowych w Stanach Zjednoczonych.
Kariera kościelna

Po święceniach kapłańskich w 1868 roku, Barnett pełnił kilka znaczących funkcji. Był kanonikiem katedry w Bristolu, zanim w 1906 roku przeniósł się do opactwa westminsterskiego. Podczas koronacji króla Jerzego V w 1911 roku pełnił obowiązek niesienia królewskiej globusa. Do swojej śmierci w 1913 roku piastował stanowisko poddekana w opactwie westminsterskim.
Dziedzictwo

Barnett jest upamiętniany w Kościele Anglikańskim 17 czerwca. Jego wpływ na planowanie urbanistyczne widoczny jest poprzez jego zaangażowanie w powstanie Hampstead Garden Suburb. Istnieje wiele pomników ku jego czci, w tym niebieska tablica w Hampstead oraz Barnett House na Uniwersytecie Oksfordzkim, założony przez jego żonę na pamiątkę jego pamięci.
