Samson z Dol był walijskim świętym i biskupem żyjącym w V wieku, który stał się jednym z siedmiu świętych założycieli Bretanii. Urodzony w południowej Walii, kształcił się u opata Illtuda w Llantwit Fawr, zanim udał się na wyspę Caldey, aby prowadzić bardziej ascetyczny tryb życia. Po pełnieniu funkcji opata odbył liczne podróże, zakładając lub odnawiając wspólnoty monastyczne w Irlandii, Kornwalii, na Wyspach Scilly oraz na Guernsey. Ostatecznie osiadł w Bretanii, gdzie założył klasztor w Dol i pełnił funkcję wybitnego przywódcy religijnego.
Życie i działalność

Po ukończeniu edukacji Samson służył jako opat, a później jako biskup, po tym jak został święconym przez Dubriciusa w 521 roku. Jego działalność misyjna obejmowała kilka regionów, w tym Wyspy Scilly i Guernsey, gdzie jest świętym patronem. W Bretanii założył klasztor w Dol i wywierał znaczący wpływ, interweniując nawet u króla Merowingów, Childeberta I, aby pomóc synowi króla Conomora.
Kult i dziedzictwo

Samson jest czczony jako jeden z założycieli Kościoła bretońskiego. Jego relikwie, w tym laska pasterska i ramię, były niegdyś przechowywane przez anglosaskiego króla Athelstana w Milton Abbas. Jest wspomniany w Martyrologium Rzymskim, a jego wspomnienie przypada na 18 lipca. W Walii inskrybowany pomnik w kościele św. Illtuda jest uważany za jeden z najstarszych chrześcijańskich zabytków w kraju.
