Salomonida Saburowa była wielką księżną moskiewską w XVI wieku i żoną wielkiego księcia Wasilija III. Urodzona około 1490 roku jako córka szlachcica Jurija Konstantynowicza Saburowa, poślubiła władcę w 1505 roku. Ponieważ nie była w stanie wydać dziedzica, jej małżeństwo zostało unieważnione w 1525 roku za zgodą kościelną. Po rozwodzie wstąpiła do życia zakonnego pod imieniem Sofia. Resztę swoich lat spędziła w Suzdalu, gdzie żyła jako mniszka aż do śmierci w 1542 roku.
Życie i monastycyzm
Po zakończeniu małżeństwa Salomonida złożyła śluby zakonne w klasztorze Narodzenia Pańskiego w Moskwie. Później przeniosła się do klasztoru Położenia Matki Bożej w Suzdalu, założonego przez wielkiego księcia. Podczas gdy niektóre relacje historyczne sugerują, że została zmuszona do wstąpienia do klasztoru, rosyjskie kroniki opisują ją jako uległą wobec decyzji władcy. Pozostała w suzdalskim klasztorze aż do śmierci w grudniu 1542 roku.
Kult
Kościół Prawosławny uznaje ją za świętą, a konkretnie jako świętą Sofię Suzdalską. Jest czczona jako czczona monastyczka. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 29 grudnia.