Salmanus był VII-wiecznym misjonarzem i pustelnikiem, który według przekazów pochodził z Asturii. Według legendy był szlachcicem i dowódcą wojskowym, który porzucił życie żołnierskie, aby towarzyszyć pustelnikowi Jodocusowi w pielgrzymce do Rzymu. Ostatecznie osiadł w Dobach, dzielnicy Würselen, gdzie żył jako pustelnik i pracował nad nawróceniem lokalnej ludności na chrześcijaństwo.
Życie i pobożność
Po wybraniu drogi duchowej, Salmanus poświęcił się służeniu wspólnocie w Dobach. Za jego życia ludzie prosili go o wstawiennictwo w przypadku różnych dolegliwości, szczególnie chorób układu oddechowego, takich jak choroby płuc i klatki piersiowej. Podaje się, że zmarł na chorobę objawiającą się uporczywym kaszlem. W sztuce religijnej często przedstawiany jest z odrzuconą koroną, która stanowi symbol jego szlacheckiego pochodzenia i odrzucenia ziemskiej władzy.
Kult i dziedzictwo
Na południowy zachód od Dobach ustanowiono kaplicę ku jego czci, która z czasem stała się ważnym miejscem pielgrzymkowym. Dotyczyło to zwłaszcza górników z regionu Akwizgranu, którzy szukali ulgi w chorobach płuc spowodowanych pylicą. Choć kaplica została zburzona na początku XIX wieku, jego relikwie zostały rozdzielone między Weiden i Würselen. Na dawnym miejscu kaplicy pozostał chroniony krzyż przydrożny, znany jako krzyż Salmana.