Sabbas Stratelates był rzymskim dowódcą wojskowym pochodzenia gotyckiego z III wieku, który służył pod panowaniem cesarza Aureliana. Od młodości był gorliwym chrześcijaninem, znanym ze współczucia wobec więźniów oraz zdolności do dokonywania uzdrowień. Jego odmowa wyrzeczenia się wiary doprowadziła do serii tortur, co ostatecznie skończyło się jego śmiercią w Tybrze w 272 roku. Podaje się, że jego niezłomność podczas egzekucji zainspirowała siedemdziesięciu jego żołnierzy do przyjęcia chrześcijaństwa i podążenia własną drogą męczeństwa.
Życie i męczeństwo
Jako wysoki rangą oficer, Sabbas pozostał oddany Chrystusowi mimo nacisków cesarskich. Gdy cesarz Aurelian zażądał od niego wyrzeczenia się religii, generał odrzucił swój wojskowy pas, aby zasygnalizować odmowę. Po przeżyciu różnych udręk, w tym spalenia i wrzucenia do kotła z smołą, ostatecznie został utopiony w rzece. Jego śmierci poprzedzała wizja, w której Chrystus udzielił mu duchowego wsparcia, aby pozostał niewzruszony.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie przypada na 24 kwietnia w kościołach stosujących nowy kalendarz, natomiast ci wyznający stary kalendarz obchodzą go 7 maja. W pamięci religijnej jest często utożsamiany ze świętym Sabbasem Gotem.