Rustyk z Narbonny był biskupem i mnichem żyjącym w V wieku, który służył Kościołowi katolickiemu w Galii. Urodzony około 301 roku, kształcił się w Rzymie jako orator, zanim wybrał życie kontemplacyjne w opactwie Lérins. Został konsekrowany na biskupa Narbonny pod koniec lat 420. lub na początku 430. Podczas sprawowania urzędu uczestniczył w kilku znaczących zgromadzeniach kościelnych, w tym na pierwszym soborze efeskim, gdzie pracował nad rozwiązaniem sporów teologicznych i rozprzestrzenianiem się arianizmu.
Życie i posługa
Po studiach w Rzymie Rustyk wstąpił do opactwa Lérins zgodnie z radą Hieronima. Jako biskup mierzył się ze znaczącymi wyzwaniami, w tym z oblężeniem Narbonny przez Gotów oraz wzrostem znaczenia arianizmu. Choć kiedyś złożył swoją rezygnację papieżowi Leonowi I z powodu lokalnych konfliktów religijnych, papież zachęcił go do pozostania na stanowisku. Później odbudował kościół poświęcony świętemu Genesi po tym, jak został on zniszczony przez pożar.
Rola kościelna
Rustyk był aktywnym uczestnikiem rządów wczesnego Kościoła. Brał udział w soborze efeskim w 431 roku i pomagał w wyborze biskupa Arles w 449 roku. W 451 roku dołączył również do zgromadzenia czterdziestu czterech galijskich biskupów w celu omówienia nestorianizmu. Jego wpływ potwierdzają korespondencje innych liderów, takich jak Ravennius, który darzył go wielkim szacunkiem.
Kult
Uznany za świętego, Rustyk jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie przypada na 26 października, który jest również datą jego śmierci około 461 roku.