Rupert z Bingen był niemieckim świętym żyjącym w VIII wieku, urodzonym w Bingen nad Renem. Jako syn chrześcijańskiej szlachcianki imieniem Bertha i pogańskiego ojca, został wychowany w wierze chrześcijańskiej po śmierci ojca. W wieku piętnastu lat udał się wraz z matką na pielgrzymkę do Rzymu. Po powrocie przeznaczył swój spadek na fundację kościołów oraz przytułków dla ubogich, mieszkając z matką na wzgórzu nad rzeką Nahe, znanym jako Rupertsberg.
Życie i dzieło
Po podróży do Rzymu Rupert osiadł na wzgórzu Rupertsberg. Tam on i jego matka niesli pomoc potrzebującym, zakładając kilka przytułków. Większość swojego majątku przeznaczył na budowę kościołów. Rupert zmarł na gorączkę w wieku dwudziestu lat, pozostawiając po sobie dziedzictwo miłosierdzia i pobożności religijnej w tym regionie.
Kult i dziedzictwo
Życie świętego zostało udokumentowane przez Hildegardę z Bingen, która napisała jego biografię. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do Eibingen po zniszczeniu klasztoru na Rupertsberg w 1632 roku. Obecnie jego ramię znajduje się w relikwiarzu w kościele w Eibingen, podczas gdy inne relikwie są czczone w kaplicy na wzgórzu Rochusberg w Bingen. Tradycyjnie uznaje się go za patrona pielgrzymów.