Rupert Mayer był niemieckim jezuitą i teologiem, który stał się wybitną postacią katolickiego oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu w Monachium. Urodzony w Stuttgarcie w 1876 roku, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1900 roku po święceniach. Podczas I wojny światowej służył jako kapelan armii i otrzymał Krzyż Żelazny za męstwo, choć stracił lewą nogę podczas ataku granatem. Swoje późniejsze lata poświęcił obronie wiary przed prześladowaniami politycznymi, co ostatecznie doprowadziło do jego uwięzienia.
Życie i opór
Po służbie jako kapitan polowy podczas Wielkiej Wojny, Mayer stał się znanym kapłanem w Monachium. Aktywnie sprzeciwiał się prześladowaniom nazistowskim, co doprowadziło do jego uwięzienia zarówno w Landsberg, jak i w Sachsenhausen. Po wyjściu na wolność był internowany w opactwie Ettal. Zmarł w Monachium 1 listopada 1945 roku po udarze podczas sprawowania Mszy świętej.
Kult
Kościół katolicki uznaje jego męstwo poprzez beatyfikację, której dokonał papież Jan Paweł II. Jest czczony jako błogosławiony, a jego wspomnienie obchodzi się 3 listopada. Jego dziedzictwo oporu i oddania jest nadal honorowane w tradycji katolickiej.