Rumwold z Buckingham był średniowiecznym świętym dziecięcym, urodzonym w 662 roku w pobliżu King's Sutton. Według tradycji hagiograficznej żył tylko trzy dni po narodzinach od matki z królewskiego rodu Northumbrii i merciańskiego króla. Mimo niezwykle krótkiego życia, jest pamiętany ze swojej cudownej zdolności mówienia natychmiast po narodzinach. Podobno użył głosu, aby wyznać swoją chrześcijańską wiarę, poprosić o sakrament chrztu i wygłosić kazanie przed śmiercią.
Życie i cuda
Dziecię to miało być wnukiem pogańskiego króla Pendy. Po narodzinach miało trzykrotnie ogłosić swoją chrześcijańską tożsamość. Po chrzcie udzielonym przez biskupa Widerina, przepowiedziało własną wczesną śmierć i poprosiło, aby jego szczątki zostały złożone w Buckingham. Jego legenda obejmuje posąg w opactwie Boxley, który miał zmieniać swoją wagę, stając się niemożliwym do podniesienia dla każdego, kto kiedykolwiek dopuścił się grzechu.
Kult i dziedzictwo
Kilka kościołów w całej Anglii zostało mu poświęconych, w tym zachowane miejsce w Dorset. Jego imię jest również związane z dwiema świętymi studniami znajdującymi się w Astrop i Buckingham. Choć jego tożsamość jest czasem mylona ze świętym Rumoldem z Mechelen, angielski święty pozostaje odrębną postacią w lokalnej tradycji, a jego wspomnienie obchodzone jest 3 listopada.