Rudolf Corby był irlandzkim jezuitą urodzonym w Maynooth w 1598 roku. Po spędzeniu wczesnych lat w północnej Anglii, kontynuował studia teologiczne w Saint-Omer, Sewilli i Valladolid. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił około 1626 roku, a później powrócił do Anglii, gdzie służył w Durham pod nazwiskiem Carlington. Jego życie zakończyło się w 1644 roku podczas prześladowań antykatolickich, kiedy został aresztowany w szatach liturgicznych, a następnie stracony w Tyburn wraz z innym księdzem.
Życie i śmierć
Po święceniach Corby pracował w Durham przez około dwanaście lat. W lipcu 1644 roku siły parlamentarne pojmały go w Hamsterley. Był więziony w Newgate, gdzie podczas procesu on i John Duckett otwarcie przyznali się do swojego kapłaństwa. Choć ostatecznie wydano ułaskawienie, Corby zachęcał Ducketta do jego przyjęcia ze względu na jego młodszy wiek. Obaj mężczyźni odmówili darowania win i zostali straceni w Tyburn 7 września 1644 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje Corbiego za błogosławionego, ogłaszając jego beatyfikację w 1929 roku. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 7 września. Relikwia należąca do księdza jest przechowywana w Stonyhurst.