Ruben Sevak był ormiańskim poetą, prozaikiem i lekarzem, który żył w późnym okresie Imperium Osmańskiego. Urodzony w Silivri w 1885 roku, studiował medycynę w Lozannie w Szwajcarii, zanim w 1914 roku powrócił do Konstantynopola. Jego życie zostało przerwane podczas ludobójstwa Ormian; został aresztowany w kwietniu 1915 roku, a następnie zamordowany w Çankırı w sierpniu tego samego roku. Jest uznawany za świętego i wspominany za swój znaczący wkład w literaturę zachodnioormiańską.
Twórczość literacka

Jako poeta liryczny, Sevak był ceniony za muzykalność i precyzję języka. Jego dorobek twórczy obejmował liczne pieśni miłosne, wyróżniające się głębią emocjonalną. Jego styl poetycki, wykorzystujący różnorodne metra, pomógł w ustanowieniu nowego gatunku, przy jednoczesnym zachowaniu istoty zachodnioormiańskich tradycji literackich. Jego pierwszy opublikowany wiersz ukazał się w 1905 roku.
Życie i śmierć

Po ukończeniu szkolenia medycznego w 1911 roku, Sevak powrócił do Konstantynopola wraz z żoną, Helene Apell. Powrót ten okazał się tragiczny w skutkach w obliczu wybuchu ludobójstwa Ormian. Został uwięziony wraz z innymi intelektualistami, takimi jak Siamanto i Daniel Varoujan, i zmarł w sierpniu 1915 roku.
