Święta Rozalia była pustelnicą żyjącą w XII wieku, urodzoną w normandzkiej arystokracji w Palermo. Wybrała życie w odosobnieniu, przebywając samotnie na Monte Pellegrino aż do śmierci w 1166 roku. Uznana za świętą w tradycji katolickiej, jest pamiętana przede wszystkim ze względu na swoją rolę jako boska pośredniczka podczas zarazy, która dotknęła jej rodzinne miasto. Dziś jest czczona jako patronka Palermo oraz sprawuje podobną patronat nad kilkoma miejscami w Meksyku i Wenezueli.
Życie i śmierć


Urodzona w 1130 roku w szlacheckiej normandzkiej rodzinie, Rozalia porzuciła swój wysoki status społeczny, aby żyć jako pustelnica. Spędziła lata w izolacji na Monte Pellegrino, gdzie ostatecznie zmarła samotnie w 1166 roku. Jej szczątki zostały później odnalezione w jaskini, która stała się ważnym miejscem dla osób szukających jej duchowej obecności.
Kult i dziedzictwo


Jest szeroko wzywana o ochronę przed zarazą. W 1624 roku jej relikwie były procesyjnie niesione ulicami Palermo, co było wydarzeniem, które umocniło jej więź z miastem. W miejscu jej jaskini wzniesiono sanktuarium, aby jej uczcić. Jej wspomnienie obchodzi się 4 września, choć Palermo świętuje również 14 lipca.
