Ronan z Locronan był irlandzkim biskupem i pustelnikiem, który w VI wieku udał się do zachodniej Bretanii. Szukając bardziej ascetycznego życia, opuścił swój dom w Irlandii, aby założyć pustelnię w regionie Léon. Ostatecznie założył osadę Locronan, która nosi jego imię. Po zmierzeniu się z różnymi trudnościami i oskarżeniami ze strony lokalnej kobiety, przeniósł się do Domnonii, gdzie zmarł w pobliżu Hillion. Jest uznawany za współpatrona Quimper i czczony jako święty w tradycji katolickiej.
Życie i podróże
Początkowo wykształcony kapłan w Irlandii, Ronan poszukiwał duchowej izolacji i wyemigrował do królestwa Cornouaille. Żył jako pustelnik, przyciągając wielu wyznawców do swojej celki. Po fałszywych oskarżeniach o czary, postawionych przez wiejską kobietę, przeniósł się do północno-zachodniej Bretanii. Jego życie charakteryzowało się oddaniem modlitwie oraz późniejszą rolą postaci założycielskiej dla kilku bretońskich miejsc kultu religijnego.
Kult i relikwie
Po jego śmierci, jak podaje się, jego szczątki zostały przetransportowane przez dzikie woły do jego pierwotnej pustelni, co doprowadziło do rozwoju Locronan. Jego relikwie zostały później przeniesione do opactwa w Quimper, gdzie wiązano je z różnymi cudami. Jest czczony podczas pielgrzymek Troménie, w tym Grande Troménie odbywającej się co sześć lat, która przebiega wzdłuż granic lokalnego benedyktyńskiego prioryszu.