Ron Wood

Pochodzi z artystycznej rodziny; jego ojciec grał w orkiestrze, matka była malarką. Od dziecka grał na klarnecie, bębnach i gitarze. Lubił także rysować; studiował w szkołach plastycznych. Grał w kilku zespołach, m.in. jako basista w The Jeff Beck Group (tam poznał Roda Stewarta) i gitarzysta w The Faces. 19 grudnia 1975 roku został oficjalnie członkiem The Rolling Stones – piątym Stonesem. W zespole tym grał i gra do dzisiaj na gitarze elektrycznej i basowej. Dobrze rozumiał się z drugim gitarzystą zespołu – Keithem Richardsem, co zaowocowało licznymi utworami ich autorstwa. Choć gra w zespole już ponad 40 lat, nadal nazywany jest nowym Stonesem. Jest jednym z niewielu właścicieli gitary firmy Zemaitis (ma ich kilka, m.in. metal front). Wydał też płyty solowe, jednak żadna z nich nie odniosła sukcesu. Jedną z nagranych przez niego solo piosenek jest utwór Boba Dylana "Seven Days", wykonany 1976 roku w Japonii. W maju 2016 w wieku 68 lat, został ojcem, bliźniaczek Gracie Jane i Alice Rose (Ron Wood z poprzednich związków ma czworo dzieci).

• I’ve Got My Own Album to Do (1974)
• Now Look (1975)
• Mahoney’s Last Stand (1976) z Ronniem Lane’em
• Gimme Some Neck (1979)
• 1234 (1981)
• Live at the Ritz (1988) z Bo Diddleyem
• Slide on This (1992)
• Slide on Live: Plugged in and Standing (1993)
• Live and Eclectic (2000)
• Not for Beginners (2001)
• Ronnie Wood Anthology: The Essential Crossexion (2006)
• Buried Alive: Live in Maryland (2006) z The New Barbarians
• The First Barbarians: Live from Kilburn (2007)

• How Can It Be? A Rock & Roll Diary, 2015, Genesis Publications, ISBN 978-1-905662-36-4