Romanowowie to dynastia królewska, która panowała jako cesarski ród Rosji carskiej od 1613 roku do obalenia w 1917 roku. Rodzina zyskała znaczenie po tym, jak Anastazja Romanowna poślubiła Iwana Groźnego, pierwszego koronowanego cara całej Rosji. Mikołaj II, ostatni cesarz Rosji, oraz jego najbliżsi członkowie rodziny zostali straceni w 1918 roku, choć żyją potomkowie innych członków rodu cesarskiego.
Pochodzenie i objęcie władzy








Romanowowie wywodzili swoje pochodzenie wspólnie z około dwóch tuzinów innych rosyjskich rodów szlacheckich, a wspólny przodek poświadczony jest jako bojar około 1347 roku. Ich wzrost znaczenia nastąpił po wygaśnięciu dynastii Rurykowiczów wraz ze śmiercią Fiodora I w 1598 roku, co doprowadziło do Wielkiej Smuty i kryzysu sukcesyjnego. 21 lutego 1613 roku Sobór Ziemski wybrał na cara Michała Romanowa, czyniąc Romanowów drugą panującą dynastią Rosji.
Rządy cesarskie i koniec







Wnuk Michała, Piotr I, ogłosił Imperium Rosyjskie w 1721 roku i przekształcił kraj w mocarstwo. Po wygaśnięciu bezpośredniej linii męskiej w 1762 roku tron przeszedł na członka gałęzi Holstein-Gottorp, choć ród zachował nazwisko Romanowów. Abdykacja Mikołaja II w 1917 roku zakończyła 304 lata panowania Romanowów, a ocalali członkowie rodziny w większości udali się na emigrację po bolszewickiej egzekucji rodziny cesarskiej w 1918 roku.
