Romano Bottegal był włoskim cysterskim kapłanem i pustelnikiem, który żył w latach 1921–1978. Urodzony w Lamon, studiował teologię w Belluno i Rzymie, zanim w 1946 roku wstąpił do zakonu trapistów. Choć początkowo służył jako mistrz nowicjuszy, ostatecznie dążył do bardziej samotnego życia. Po nieudanej próbie założenia nowego projektu klasztornego w Libanie, otrzymał pozwolenie na życie jako pustelnik w tym regionie. Swoje ostatnie lata spędził w odosobnieniu, prowadząc życie pełne głębokiej pobożności aż do śmierci w Bejrucie.
Życie zakonne

Po święceniach kapłańskich Bottegal dołączył do trapistów w Tre Fontane, gdzie w 1951 roku złożył śluby wieczyste. Później udał się do Libanu, aby pomagać w założeniu klasztoru według rytu maronickiego. Po zakończeniu tego projektu otrzymał pozwolenie na życie jako pustelnik. Mieszkał w Libanie, często bez nowoczesnych udogodnień, takich jak ogrzewanie czy meble, pod nadzorem melkitów biskupa Baalbek.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 2000 roku. Po zatwierdzeniu jego sprawy przez Kongregację ds. Świętych, został oficjalnie ogłoszony błogosławionym przez papieża Franciszka w 2013 roku. Tytuł ten został nadany po tym, jak Kościół potwierdził, że prowadził życie pełne heroicznej cnoty.
