Roman z Rouen był VII-wiecznym biskupem, skrybą i uczonym duchownym, który sprawował rządy w diecezji w Rouen. Urodzony w Wy-dit-Joli-Village, kształcił się na dworze królewskim Dagoberta I, co było powszechną praktyką wśród młodych arystokratów w tamtej epoce. Po pobycie na dworze został wybrany na stanowisko biskupie za królewską zgodą. Jego życie i legendarne czyny zostały utrwalone w kilku hagiografiach, w tym w wersjach po łacinie pisanych wierszem i prozą, a jego pamięć jest czczona poprzez liczne przedstawienia artystyczne w Rouen.
Życie i legendy
Tradycja opisuje Romana jako człowieka o wielkiej mocy duchowej. Legendy przypisują mu liczne cuda, takie jak niszczenie pogańskich świątyń czy powstrzymywanie powodzi. Jedna ze słynnych opowieści dotyczy smoka znanego jako Gargouille, którego rzekomo okiełznał za pomocą swojej stuły. Doświadczył on również boskiej ekstazy podczas Mszy świętej, podczas której objawiono mu datę jego śmierci.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 28 lutego. W przeszłości miasto organizowało na jego cześć jesienny jarmark. Jego legenda stała się podstawą długotrwałego przywileju biskupów Rouen, którzy mogli raz w roku darować wyrok skazanemu więźniowi, dokonując procesji z jego relikwiami. Jego życie jest przedstawione na witrażach w katedrze w Rouen oraz w kościele św. Godarda.