Roman z Antiochii był syryjskim pustelnikiem żyjącym w IV i V wieku. Urodził się w cilicijskim mieście Ross, a później przeniósł się na obrzeża Antiochii, gdzie zamieszkał w ciasnej izbie. Na wzór Teodozjusza praktykował skrajną ascezę, spożywając jedynie chleb, sól i wodę ze źródła, unikając przy tym używania ognia lub lamp. Znany był ze łagodnego usposobienia oraz długich, niepodciętych włosów, którymi sporadycznie owijał biodra.
Życie i asceza
Życie tego świętego zostało udokumentowane przez Teodoreta z Cyru. Roman prowadził życie pełne głębokiej prostoty i pokory, nosząc pokutne szaty i łańcuchy. Poświęcał swój czas udzielaniu duchowego przewodnictwa tym, którzy odwiedzali jego odległą siedzibę. Jego zdyscyplinowany tryb życia charakteryzował się całkowitym odrzuceniem ziemskich wygód, a praktyki ascetyczne kontynuował aż do śmierci około roku 500.
Kult i cuda
Uznawany za cudotwórcę, Roman jest czczony za zdolność dokonywania cudów. Według przekazów uzdrawiał ciężkie choroby i pomagał wielu kobietom w przezwyciężaniu bezpłodności. Z powodu tych czynów w tradycji greckiej znany jest jako Roman Cylicyjczyk Cudotwórca. Jest czczony jako święty w przedschizmowych tradycjach katolickiej i prawosławnej.