Roman Madianow (1962–2024) był radzieckim i rosyjskim aktorem, którego kariera filmowa rozpoczęła się w dzieciństwie. Zadebiutował na ekranie w 1971 roku, a w 1973 roku zagrał główną rolę Hucka Finna w filmie Beznadziejnie zgubieni. Na Zachodzie najbardziej znany stał się dzięki roli skorumpowanego burmistrza Wadima w filmie Lewiatan z 2014 roku. W trakcie kariery wystąpił w ponad 145 filmach, a w 1995 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty Federacji Rosyjskiej.
Młodość i kształcenie
Madianow urodził się w 1962 roku w Diedowsku w obwodzie moskiewskim. Jego ojciec pracował jako montażysta telewizyjny, a zainteresowanie aktorstwem zrodziło się wtedy, gdy asystenci reżyserów telewizyjnych zauważyli go podczas wizyt w zakładzie pracy ojca. Po studiach w Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej pod kierunkiem O. Riezego zaczął występować w moskiewskim Teatrze im. Majakowskiego, wciąż będąc studentem. Później odbył służbę wojskową, po czym wrócił do teatru.
Kariera filmowa i teatralna
Równolegle z pracą sceniczną Madianow przez kilkadziesiąt lat brał udział w wielu filmach. Jego role obejmowały komedię Leonida Gajdaja Prywatny detektyw, czyli operacja „Współpraca” z 1989 roku, a także występy w czasopiśmie Jeralasz oraz w różnych reklamach. Do jego późniejszych filmów należały Katarzyna Wielka, Krąg pierwszy oraz Spalony słońcem 3: Twierdza. Zmarł na raka płuc we wrześniu 2024 roku w wieku 62 lat.
