Roman z Condat był duchownym i przywódcą monastycznym z V wieku, który żył w regionie Condat. Urodzony około 390 roku, w wieku trzydziestu pięciu lat zdecydował się na życie pustelnicze, do którego dołączył później jego brat Lupicinus. Wspólnie założyli kilka wspólnot monastycznych, w tym opactwo Condat, które stało się fundamentem dla przyszłego miasta Saint-Claude. W 444 roku został święcony na kapłana przez Hilarionia z Arles.
Życie monastyczne

Wraz z bratem Lupicinusem i mnichem Eugendusem, Roman założył wiele klasztorów. Do tych miejsc należały Lauconne, La Balme oraz Romainmôtier we współczesnej Szwajcarii. Jego działalność w opactwie Condat była szczególnie znacząca, gdyż stanowiła jądro późniejszego rozwoju Saint-Claude. Swoje późniejsze lata spędził na kierowaniu tymi wspólnotami religijnymi aż do śmierci około 463 lub 464 roku.
Kult
Roman jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie przypada na 28 lutego. Został pochowany w La Balme, miejscu, które później stało się znane jako Saint-Romain-de-Roche. Relacje historyczne o jego życiu zostały zachowane przez Grzegorza z Tours oraz w anonimowej hagiografii obok żywotów Lupicinusa i Eugendusa.
