Roman Łysko był ukraińskim księdzem greckokatolickim, urodzonym w 1914 roku w Horodoku. Po ukończeniu Akademii Teologicznej we Lwowie, w 1941 roku został święcony przez metropolitę Andrzeja Sheptyckiego. Służył w różnych parafiach, w tym w Kotliwie i Bełcach, oraz był aktywnym liderem w organizacji młodzieżowej Plast. W czasach radzieckich doświadczył intensywnych prześladowań za odmowę wyrzeczenia się wiary i przejścia na prawosławie, aż w końcu zmarł w lwowskim więzieniu w 1949 roku.
Życie i śmierć
Łysko poświęcił znaczną część swojego życia pracy duszpasterskiej i służbie młodzieży u boku swojej żony. Po aresztowaniu przez NKWD w 1949 roku był przetrzymywany w lwowskim więzieniu. Świadkowie odnotowali, że kontynuował śpiewanie Psalmów nawet po znęcaniu się nad nim. Ostatecznie został pochowany w murach więzienia, gdzie zmarł z głodu. Choć oficjalne raporty początkowo wskazywały na niewydolność serca, jego śmierć jest uznawana za męczeństwo za odmowę porzucenia tożsamości religijnej.
Kult
Jest czczony jako męczennik w tradycji katolickiej. W 2001 roku papież Jan Paweł II beatyfikował go, uznając jego ofiarę. Jego pamięć jest zachowana dzięki pamiątkowej tablicy na budynku przy alei Łonskiego, gdzie był więziony, która odnotowuje, że został pochowany żywcem za swoją wiarę. Jego wspomnienie obchodzi się 14 października.