Roland Medyceusz (Orlando di Medici) był XIV-wiecznym pustelnikiem, który żył w odosobnieniu w Italii. Urodzony około 1330 roku w Mediolanie lub Florencji, był związany ze szlacheckim rodem Medyceuszy. W 1360 roku wycofał się do lasu w pobliżu Salsomaggiore, gdzie przez dwadzieścia sześć lat żył w izolacji. Został odnaleziony w 1386 roku przez służących podczas polowania, kiedy to przerwał swoje długie milczenie, aby przyjąć sakramenty przed śmiercią, która nastąpiła 15 września.
Życie i śmierć
Po wycofaniu się do lasu, Roland spędził ponad dwie dekady w milczeniu. Ostatecznie odnaleziono go w pobliżu zamku Bargone, skąd zabrano go do lokalnego kościoła. Tam rozmawiał z kapucynem, Domenico di Domenicis, aby przyjąć sakramenty. Zmarł kilka tygodni później, a jego ciało przewieziono do Busseto, aby pochować je w pobliżu kościoła św. Bartłomieja.
Kult
Po jego śmierci doniesienia o cudach przy jego grobie doprowadziły do jego kultu. Choć proces kanonizacyjny rozpoczął się w 1563 roku na prośbę rodziny Medyceuszy, na przestrzeni wieków napotykał on liczne przerwy. Po wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących okresu jego izolacji, został beatyfikowany przez Piusa IX w 1853 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 15 września, szczególnie w diecezji Fidenza.