Rogacz to określenie męża, którego żona zdradza, natomiast żonę zdradzanego męża nazywa się rogaczką. W biologii rogaczem nazywa się samca, który nieświadomie wychowuje potomstwo niebędące jego biologicznym dzieckiem. Mąż, który wie o niewierności żony i ją toleruje, bywa określany mianem wittola. Potocznie byka nazywa się dominującego mężczyznę, który utrzymuje stosunki z partnerką rogacza.
Pochodzenie słowa

Słowo wywodzi się od ptaka kukułki, która składa jaja w gniazdach innych ptaków, a zwyczaj ten średniowieczny folklor i literatura łączyły z ideą oszukanego męża. Angielskie użycie pojawia się około 1250 roku, a William Shakespeare używał tego terminu bardzo często. Żeńskie odpowiedniki, rogaczka, po raz pierwszy pojawia się w 1562 roku, a pokrewne słowo wittol pochodzi z 1520 roku. Rogacz bywa obecnie skracany do cuck, zwłaszcza jako internetowy slang.
Symbolika i odniesienia kulturowe

W wielu tradycjach zachodnich mówi się, że rogacze noszą rogi, co nawiązuje do jeleni tracących samice na rzecz rywali. W języku chińskim wyrażenie noszenie zielonego kapelusza ma to samo znaczenie i odwołuje się do dawnych praw regulujących ubiór. W kulturach islamskich termin dayyūṯ opisuje mężczyznę, który toleruje nieobyczajne zachowania krewnych płci żeńskiej lub małżonki, i bywa krytykowany jako pejoratywny.
Rogactwo jako fetysz

W użyciu fetyszystycznym rogacz współuczestniczy w seksualnej niewierności partnerki, a żona czerpiąca przyjemność z takiego układu nazywana jest rogaczką. Psychologowie traktują fetyszyzm rogacza jako odmianę masochizmu, w której mężczyzna czerpie przyjemność z upokorzenia. Roy Baumeister zaproponował, że taki masochizm służy ucieczce od uciążliwej samoświadomości.
