Rodobaldo II di Pavia był wybitnym XIII-wiecznym prelatem, który sprawował urząd biskupa Pawii od 1230 roku aż do śmierci w 1254 roku. Jako członek rodziny Cipolla, wcześniej pełnił funkcję archidiakona w kapitule katedry miejskiej. Podczas swojego długiego episkopatu był znany ze swoich działań charytatywnych oraz wprowadzenia do swojej diecezji różnych zakonów, w tym dominikanów, franciszkanów i vallombardów.
Życie i służba
Poza lokalną administracją, Rodobaldo działał jako kaznodzieja papieża Grzegorza IX podczas krucjaty przeciwko cesarzowi Fryderykowi II. Po uwięzieniu cesarza w Pizie, Rodobaldo odegrał istotną rolę w mediacjach pokojowych między władcą cesarskim a papiestwem. Zorganizował również statuty katedry i sporządził szczegółowy inwentarz różnych relikwii świętych znajdujących się w kościołach w całym mieście.
Kult
Biskup jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, co zostało oficjalnie potwierdzone przez papieża Leona XIII w 1888 roku. Jego szczątki spoczywają w krypcie katedry świętej Marii Wniebowziętej i świętego Szczepana w Pawi. Jest wspominany w Martyrologium Rzymskim 12 października, w rocznicę jego śmierci.