Święty Roderyk był chrześcijańskim kapłanem pochodzenia mozarabskiego żyjącym w IX wieku, urodzonym w Cabra w królestwie Wizygotów. Jest uznawany za jednego z Męczenników Kordobańskich, gdyż został stracony w Kordobie w 857 roku. Według tradycji jego śmierć była wynikiem konfliktu zaangażowanych w niego dwóch braci, z których jeden był muzułmaninem, a drugi bezbożnikiem. Po niesłusznym oskarżeniu o przejście na islam pozostał wierny swojej chrześcijańskiej wierze, co doprowadziło do jego męczeństwa.
Życie i śmierć

Podczas próby mediacji w sporze między braćmi, Roderyk został fizycznie zaatakowany. Po tym incydencie jego brat muzułmanin poinformował lokalne władze, że kapłan przyjął islam. Gdy Roderyk odmówił wyrzeczenia się chrześcijańskich przekonań, został oskarżony o apostazję na mocy prawa szariatu. Następnie został uwięziony i stracony przez ścięcie wraz z Salomonem w Kordobie.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 13 marca. W jego rodzinnej miejscowości Cabra, aby zachować jego pamięć, w XVI wieku utworzono szpital i klasztor nazwane jego imieniem.
