Roberto da Salle był XIII-wiecznym benedyktyńskim mnichem i opatem, który pełnił funkcję procuratora generalis zakonu celestynów. Urodzony w Salle, stał się oddanym uczniem pustelnika Pietra del Morrone, który później został papieżem Celestynem V. Mimo że jego mentor zaproponował mu godność kardynała, Roberto zdecydował się pozostać w pustelniach w górach Maiella. Poświęcił swoje życie administracji celestynów, nadzorując budowę i renowację różnych budynków religijnych oraz hospicjów dla pielgrzymów.
Życie i działalność
Po ukończeniu nowicjatu, Roberto został święconym kapłanem w 1298 roku. Pełnił kilka funkcji kierowniczych, w tym służył jako procurator pustelni Santo Spirito, a później jako procurator generalis celestynów. Jego działalność administracyjna obejmowała założenie klasztorów w Roccamontepiano i Gessopalena. Był znany ze swoich działań charytatywnych oraz surowego przestrzegania reguły celestyńskiej aż do śmierci w Morrone del Sannio w 1341 roku.
Kult
Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim. Jego wspomnienie obchodzi się 18 lipca. W jego rodzinnej miejscowości Salle, gdzie jest patronem, jest on czczony corocznie. Jego relikwie znajdują się w kościele San Salvatore, umieszczone wewnątrz posągu.