Robert Redford (1936–2025) był amerykańskim aktorem, reżyserem i producentem, znanym z magnetycznej obecności na ekranie jako odtwórca ról pierwszoplanowych w czasie amerykańskiego nowego kina. W ciągu ponad sześciu dekad kariery otrzymał Oscara, nagrodę BAFTA oraz pięć Złotych Globów, a także wyróżnienia, w tym Prezydencki Medal Wolności i Kennedy Center Honors. Był również współzałożycielem Sundance Institute oraz Sundance Film Festival, które przyczyniły się do wspierania nowego pokolenia niezależnych filmowców.
Początki kariery








Redford zaczął występować w Nowym Jorku pod koniec lat pięćdziesiątych, grając na Broadwayu oraz w telewizyjnych serialach antologicznych, takich jak Alfred Hitchcock przedstawia i Strefa mroku. Jego sukces sceniczny w sztuce Neila Simona Boso w parku w 1963 roku otworzył mu drogę do ról filmowych. Przełom nastąpił dzięki serii hollywoodzkich hitów z końca lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych, m.in. Butch Cassidy i Sundance Kid oraz Żądło, za które otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora.
Reżyseria i działalność na rzecz innych







Redford zadebiutował jako reżyser rodzinnym dramatem Zwyczajni ludzie z 1980 roku, który zdobył cztery Oscary, w tym za najlepszy film i najlepszą reżyserię. Był także wielkim orędownikiem niezależnego kina oraz angażował się w sprawy ochrony środowiska, wsparcie praw rdzennych Amerykanów i Indian oraz równość osób LGBTQ. W późniejszym okresie życia występował w filmach, m.in. Wszystko stracone i Stary człowiek i pistolet, a także zagrał w filmach należących do Marvel Cinematic Universe, z których ostatni był jego ostatnią rolą filmową.
