Rimbert był benedyktyńskim mnichem żyjącym w IX wieku oraz arcybiskupem Hambury i Bremy, sprawującym swoją funkcję od 865 roku aż do śmierci w 888 roku. Urodzony we Flandrii, służył jako misjonarz u boku swojego mentora, Anskara, podróżując do Skandynawii w celu szerzenia wiary chrześcijańskiej. Jest najbardziej znany ze swojego wkładu literackiego, Vita Ansgari, znaczącej hagiografii okresu średniowiecza. Jako arcybiskup dbał o stabilność finansową swojego biskupstwa i prowadził działania militarne przeciwko najazdom wikingów w Fryzji Wschodniej.
Życie i działalność
Po przeszkoleniu benedyktyńskim, Rimbert towarzyszył Anskarowi w podróżach misyjnych na północ. Po śmierci Anskara został wybrany na przewodnika archidiecezji. Pracował nad rozszerzeniem wpływów Kościoła, zakładając klasztor w Bücken i głosząc kazania wśród Duńczyków w Hedeby. Zabezpieczył również dla Bremy ważne przywileje gospodarcze, w tym prawo do bicia monety i przywileje targowe, od cesarza Arnolda z Karyntii.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty, szczególnie we Fryzji, gdzie jego wspomnienie obchodzi się 11 czerwca. Ze względu na szeroką działalność misyjną jest często nazywany Drugim Apostołem Północy. Jego pisma, w tym żywot Anskara, pomogły ustanowić historyczną i religijną legitymację biskupstwa Hambury i Bremy w okresie znaczących przemian politycznych i religijnych.