Rieul z Reims był benedyktyńskim kapłanem, który sprawował urząd biskupa Reims od 673 do około 689 roku. Podczas swojego panowania był sojusznikiem Ebroina i uczestniczył w soborze biskupów w Marly, aby osądzić Legera. Jego zaangażowanie polityczne doprowadziło do znaczącego konfliktu z austrasyjskimi książętami, Martinem i Pepinem z Herstal, po ich klęsce w bitwie pod Lucofao.
Działalność polityczna
Po bitwie pod Lucofao Rieul i Agilbert próbowali zwabić księcia Martina do Ecry, obiecując negocjacje z królem Teodorykiem III. Użyli przysiąg złożonych na relikwiarzach, aby zyskać jego zaufanie, choć pojemniki te w rzeczywistości były puste. To podstępne działanie doprowadziło do śmierci Martina i jego stronników w Ecry.