Richariusz był VII-wiecznym frankijskim mnichem i kapłanem, który żył w regionie Ponthieu. Pierwotnie poganin, przeszedł na chrześcijaństwo po udzieleniu gościny dwóm walijskim misjonarzom. Po nawróceniu prowadził życie ascetyczne, praktykował surowy post i podróżował do Anglii, aby głosić ewangelizację i uzdrawiać chorych. Zapamiętano go przede wszystkim jako fundatora dwóch klasztorów, w tym klasztoru w Centule, który ostatecznie stał się miejscem dzisiejszego miasta Saint-Riquier.
Życie i działalność
Po nawróceniu Richariusz służył jako kapłan i założył klasztor w Centule, który przestrzegał reguły świętego Kolumbana. Znany był z bezpośredniości w radach udzielanych królowi Dagobertowi I, co skłoniło monarchę do wspierania jego wspólnoty religijnej. Darowizny przeznaczał na pomoc ubogim, trędowatym i więźniom. Później żył jako pustelnik w lesie Crécy, gdzie przed śmiercią w 645 roku założył drugi klasztor.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego relikwie były wielokrotnie przenoszone, m.in. do Montreuil i St-Omer, zanim powróciły do Saint-Riquier. Tradycyjnie przypisuje mu się kwiat rzeżuchy żółtej. Jego wspomnienie obchodzi się 26 kwietnia, natomiast 9 października upamiętnia przeniesienie jego relikwii.