Richard Whiting był angielskim mnichem i ostatnim opatem opactwa Glastonbury. Urodzony około 1460 roku w pobliżu Wrington, był szanowanym przywódcą, który zarządzał rozległymi dobrami i życiem duchowym opactwa. Jego rządy przypadły na okres rozwiązania klasztorów za panowania króla Henryka VIII. Mimo początkowej zgodności z Aktem Supremacji, Whiting został ostatecznie oskarżony o zdradę ze względu na swoją lojalność wobec Rzymu. Został stracony w Glastonbury w 1539 roku, po skazaniu za zarzuty związane ze skarbami opactwa.
Życie i kariera


Wykształcony na Uniwersytecie Cambridge, Whiting uzyskał stopień doktora, zanim objął funkcję zarządcy w Glastonbury. Po śmierci swojego poprzednika w 1525 roku, został mianowany opatem dzięki wyborowi dokonanemu przez kardynała Thomasa Wolsey'a. Przez ponad dekadę rządził bogatym klasztorem, nadzorując wspólnotę liczącą około stu mnichów. Jego przywództwo charakteryzowało się stabilnością i współczuciem, aż do czasu zmian politycznych w latach 30. XVI wieku, które zagroziły istnieniu opactwa.
Śmierć i męczeństwo

W 1539 roku do Glastonbury przybyli królewscy komisarze, aby nadzorować kapitulację opactwa. Whiting został wysłany do Tower of London, gdzie usłyszał oskarżenia o zdradę stanu. Ostatecznie został stracony na wzgórzu Glastonbury Tor wraz z dwoma towarzyszami, mnichami. Jego śmierć nastąpiła po skazaniu za rzekome okradanie kościoła, choć relacje historyczne sugerują, że jego upadek był związany z obroną poprzedniej królowej oraz jego przywiązaniem religijnym.
Kult

Kościół katolicki uznaje Whitinga za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1895 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest 15 listopada. W ostatnich latach jego pamięć została uhonorowana poprzez nadanie jego imienia obszarowi duszpasterskiemu w diecezji rzymskokatolickiej Clifton.
