factograf
PL
Zaloguj się

włoski aktor i producent filmowy

Riccardo Scamarcio

Riccardo Scamarcio

Riccardo Scamarcio (ur. 1979 w Trani w Apulii) – włoski aktor i producent filmowy. Kształcił się aktorsko w Narodowej Szkole Filmowej (Scuola Nazionale di Cinema) w Rzymie, a szerokiej publiczności we Włoszech stał się znany dzięki roli głównej w filmie „Tre metri sopra il cielo” z 2004 roku. Jego występy w filmach takich jak „Romanzo criminale” czy „Mój brat jest jedynakiem” zwróciły na niego uwagę krytyków, a później pojawił się w produkcjach międzynarodowych, w tym w filmie „John Wick: Rozdział 2”.

Początki kariery

Scamarcio zadebiutował na ekranie w 2000 roku w serialu telewizyjnym. Pierwszą główną rolę w filmie fabularnym zagrał w „Tre metri sopra il cielo” w reżyserii Luki Lucinego, który zyskał mu popularność wśród włoskiej publiczności, zwłaszcza wśród młodych widzów, i przyniósł uznanie jako symbol seksu. Ten sukces otworzył mu drogę do ról w filmach „Texas” oraz „Romanzo criminale”, dramacie kryminalnym w reżyserii Michelego Placido. Jego praca przy filmie „Mój brat jest jedynakiem” przyniosła mu nominację do nagrody David di Donatello w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy.

Późniejsza twórczość

Scamarcio nadal podejmował różnorodne role w filmach włoskich i międzynarodowych, w tym w „Eden à l'Ouest” w reżyserii Costy-Gavrasa, gdzie wcielił się w nielegalnego imigranta. Jego kreacja w filmie „Euforia” Valerii Golino z 2018 roku uważana jest za jedną z jego najlepszych. W 2024 roku wystąpił w filmie Netflixa „Vanished into the Night” w reżyserii Renata De Marii, który w lipcu tego roku trafił do pierwszej dziesiątki najpopularniejszych produkcji platformy.

Życie prywatne

Scamarcio był związany z aktorką i reżyserką Valerią Golino w latach 2006–2016, a oboje nadal współpracują zawodowo. Z Angharad Wood ma córkę, urodzoną w 2020 roku. Od 2021 roku jest w związku z włoską aktorką Benedettą Porcaroli.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy