Riagail z Bangoru był opatem żyjącym w dziewiątym wieku, który kierował wspólnotą w Bangor w okresie jej odbudowy. Po zniszczeniach spowodowanych najazdami Wikingów, nadzorował czas, w którym klasztor zaczął odzyskiwać swoją siłę. Jest uznawany za świętego w tradycji irlandzkiej i został odnotowany w kilku historycznych irlandzkich martyrologiach. Jego śmierć została odnotowana w Annalach Czterech Mistrzów w 881 roku.
Życie i przywództwo
Podczas sprawowania urzędu opata, Riagail pomógł klasztorowi w Bangor podnieść się po wcześniejszych atakach Wikingów. Kroniki historyczne, w tym Annales Czterech Mistrzów, identyfikują go jako Ragallacha, opata Beannchair. Jego przywództwo przypadło na dziewiąty wiek, czas, w którym miejsce monastyczne odzyskiwało stabilność po zniszczeniu przez najeźdźców.
Kult
Święty jest upamiętniany w różnych irlandzkich kalendarzach liturgicznych. Martyrologium Tallagh uwzględnia święto ku jego czci 11 czerwca, datę tę odnotowano również w Martyrologium z Donegal oraz w kalendarzu opracowanym przez reverenda dr. Reevesa. Zapisy te upamiętniają go jako znaczącą postać wspólnoty w Bangor.