René Goupil był francuskim jezuickim bratem świeckim i chirurgiem, który służył jako misjonarz w Ameryce Północnej. Urodzony w Saint-Martin-du-Bois, pracował jako chirurg w Orleanie, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. W 1640 roku udał się do Nowej Francji, gdzie pomagał ojcom jezuitom, lecząc chorych w misji Saint-Joseph de Sillery. Jest uznawany za pierwszego z Męczenników Ameryki Północnej, który został kanonizowany przez Kościół katolicki.
Życie i śmierć

Po opuszczeniu nowicjatu jezuickiego z powodu utraty słuchu, Goupil zgłosił się na ochotnika do pracy misyjnej w regionie Wendat. Podczas podróży z ojcem Isaacem Joguesem grupa została schwytana przez Mohawków. We wrześniu 1642 roku Goupil został stracony w Ossernenon po okresie rytualnych tortur. Złożył śluby zakonne krótko przed śmiercią, która nastąpiła w święto św. Michała Archanioła.
Kult
Goupil został kanonizowany przez papieża Piusa XI w 1930 roku jako jeden z ośmiu Męczenników Ameryki Północnej. Jest uważany za patrona anestezjologów. Jego pamięć jest pielęgnowana poprzez różne dedykacje, takie jak sekcja domu studenckiego na Uniwersytecie Fordham oraz jednostka w Camp Ondessonk.
