Remigiusz z Rouen był arcybiskupem żyjącym w VIII wieku i nieślubnym synem frankijskiego wodza Karola Młota. Mimo otrzymania wykształcenia na dworze, nie odziedziczył żadnego majątku po ojcu, gdyż dziedziczenie było zarezerwowane dla jego prawowitych braci. Od 755 roku pełnił funkcję trzeciego arcybiskupa Rouen. W trakcie swojej działalności wspierał swojego przyrodniego brata, Pepina Krótkiego, w różnych przedsięwzięciach politycznych i religijnych na terenie Frankii i Italii.
Życie i służba
W 737 roku Remigiusz towarzyszył Pepinowi Krótkemu w Burgundii, aby pomóc w umocnieniu władzy ich ojca. Później, w 760 roku, udał się do Italii, aby pomóc w mediacjach między papieżem Pawłem I a Desideriuszem. Po tej misji sprowadził nauczyciela ze szkoły Schola Cantorum w Rzymie, aby kształcił jego duchowieństwo, co pomogło w integracji rzymskich tradycji muzycznych z Kościołem galijskim.
Kult i dziedzictwo
Remigiusz jest uznawany za świętego i jest wspominany 15 stycznia. Jego szczątki zostały przeniesione do opactwa Saint-Ouen w 1090 roku, choć jego relikwiarz zaginął podczas konfliktów religijnych Reformacji w 1562 roku. Jest pamiętany ze względu na swoją znaczącą rolę we wdrażaniu rytu i chorału rzymskiego w tym regionie.