Reginald z Orleanu był włoskim dominikaninem i kapłanem, który żył w przybliżeniu w latach 1180–1220. Jako były profesor prawa kanonicznego w Paryżu, ostatecznie wstąpił do zakonu dominikanów po ciężkiej chorobie w Rzymie, gdzie spotkał świętego Dominika. Stał się wybitnym kaznodzieją, wywierając wpływ na wielu uczonych i studentów na Uniwersytecie w Bolonii oraz na Sorbonie. Znany ze swojej płomiennej elokwencji, pełnił funkcję przeora i był bliskim współpracownikiem wczesnych członków swojego zakonu.
Życie i posługa
Po nauczaniu prawa na Sorbonie, Reginald udał się do Rzymu, gdzie spotkał Dominika de Guzmán. Po wyzdrowieniu z choroby wstąpił do zakonu dominikanów i przeniósł się do Bolonii. Tam jego kazania zainspirowały wielu ludzi do wstąpienia w szeregi braci. Później pełnił funkcję przeora konwentu dominikanów w Paryżu, gdzie jego kazania nadal wywierały głęboki wpływ na środowisko akademickie, w tym na przyszłych liderów jego zakonu.
Kult
Reginald został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1877 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 12 lutego. Przez wiele lat mieszkańcy Paryża odwiedzali kryptę Notre-Dame-des-Champs, aby uczcić jego pamięć i modlić się przy poświęconym mu ołtarzu.