Randoald był VII-wiecznym benedyktyńskim kapłanem, który pełnił funkcję przeora opactwa Moutier-Grandval. Wraz ze swoim przełożonym, opatem Germanem, bronił lokalnej biedoty przed opresyjnymi działaniami Eticho, księcia Alzacji. Ta obrona doprowadziła do jego śmierci w 675 roku, kiedy on i German zostali osaczeni i straceni przez ludzi księcia w pobliżu Courtételle. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej.
Życie i męczeństwo

Służąc pod przewodnictwem Germana z Granfelden, Randoald pomagał kierować wspólnotą monastyczną w Moutier-Grandval. Jego życie zakończyło się podczas konfrontacji z stronnikami księcia Alzacji. Po tym, jak opat podjął próbę negocjacji w celu powstrzymania grabieży dokonywanych przez księcia, grupa została pościgowana i zabita. Randoald został ścięty przez żołnierza podczas tego starcia, co czyni jego śmierć męczeńską.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci szczątki Randoalda zostały przeniesione do Moutier-Grandval, gdzie jego grób stał się miejscem pielgrzymek ze względu na doniesienia o cudach. Choć jego relikwie zostały później przeniesione do Delémont podczas reformacji, pozostaje on czczony w Kościele katolickim i prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzone jest 21 lutego, w rocznicę jego śmierci.
