Ramzes X Amonherchopszef III – faraon, władca starożytnego Egiptu z czasów XX dynastii, z okresu Nowego Państwa. Prawdopodobnie panował w latach 1107-1103 p.n.e. Prawdopodobnie był synem Ramzesa IX lub być może jego zięciem.
Był władcą, za czasów którego pogłębił się kryzys władzy, w wyniku którego państwo straciło równowagę, a władza królewska w Tebaidzie praktycznie przestała istnieć. Inicjatywę coraz częściej przejmowali kapłani z Karnaku, gromadząc w swych rękach władzę i bogactwa materialne. W latach panowania Ramzesa X doszło do protestów robotników w Deir el-Medina, spowodowanych znacznymi opóźnieniami dostaw żywności. Po raz kolejny pojawiło się również zagrożenie ze strony koczowniczych plemion libijskich, a jedyną próbą przeciwstawienia się im było dążenie do wciągnięcia napastników jako najemnego wojska na żołdzie egipskim. Kryzys gospodarczy pogłębiła długotrwała susza nękająca Górny Egipt i Dolną Nubię.
Ramzes X był ostatnim władcą, którego panowanie nad Nubią poświadczono w Aniba. Nubia była ostatnim, zewnętrznym terytorium, w którym Egipt posiadał jeszcze znaczne wpływy. Wpływy Egiptu na Bliskim Wschodzie już od dawna właściwie nie istniały lub były znacznie ograniczone.
Ramzes X pochowany został w Dolinie Królów w grobowcu KV18. Mumii władcy jak dotąd nie odnaleziono.
