Raimundo Novich Rabionet był hiszpańskim katolickim seministą urodzonym w 1913 roku w La Cellera de Ter. Jako członek Synów Misjonarzy Niepokalanego Serca Maryi poświęcił się studiom religijnym i wyrażał głęboką chęć służenia robotnikom zarówno duchowo, jak i materialnie. Podczas wojny domowej w Hiszpanii został aresztowany wraz ze swoimi towarzyszami seministami po tym, jak ich instytucja została najechana przez milicje. Został stracony w Barbastro 13 sierpnia 1936 roku i obecnie jest czczony jako błogosławiony w Kościele katolickim.
Życie i śmierć


Po wstąpieniu do swojego zakonu w 1930 roku, Raimundo kontynuował formację w kierunku kapłaństwa. Był znany z bystrego intelektu i pilnych nawyków naukowych. W lipcu 1936 roku, po wybuchu konfliktu domowego, został zatrzymany w prowizorycznym więzieniu. Ostatecznie został rozstrzelany w pobliżu Barbastro, gdzie został pochowany w masowym grobie wraz z dziewiętnastoma towarzyszami.
Kult

Szczątki męczenników zostały później odnalezione w masowych grobach, zidentyfikowane dzięki metalowym tabliczkom wszytym w ich habit. Relikwie te są przechowywane w relikwiarzach w krypcie. Po formalnym dochodzeniu w sprawie jego męczeństwa, papież Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym w Rzymie 25 października 1992 roku. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 13 sierpnia.
